Goa

04- GOA: WHERE EAST MEETS WEST

In de jaren zestig kwam er een grote belangstelling voor niet-westerse culturen op gang. Duizenden jonge mensen trokken naar Marokko, Afghanistan, Mexico en India. De grote voorbeelden van deze generatie waren beat-schrijvers als Jack Kerouac, William Burroughs en Allen Ginsberg, die de wereld rondreisden, op zoek naar de magische middelen van andere volkeren. Toen ook populaire muzikanten, in die tijd een soort profeten van een Nieuwe Tijd, onder invloed raakten van het Oosten, was het hek van de dam. Tienduizenden drop-outs namen de slogan van professor Thimothy Leary, "Turn on, Tune in and Drop Out", ter harte en reisden af naar het verre Oosten. Zij hadden genoeg van de westerse consumptiemaatschappij en wilden de wijsheid van andere culturen in zich opnemen.

In India, met haar duizenden jaren oude Shiva Shakti-religie, waren hashish, opium en de space-milkshake Bhang overal in staatswinkels te koop en in menige tempel rookten gerespecteerde, vrome mannen als offer aan Shiva een met hash gevulde CHILLUM. In dat tijdloze India vonden veel westerlingen een ander leven. Geen gemakkelijk leven overigens. Het klimaat is vaak zwaar, ziektes liggen op de loer en het bevattingsvermogen van de bezoeker wordt beproefd door alles wat hij ziet en meemaakt. Vandaar dat veel India-gangers uitkeken naar een geschikte plek om langer in de tropen te blijven. Dat werd Goa, in die tijd nog een Portugese kolonie aan India’s westkust.

Het was een waarachtig vergeten paradijs, waar je rust en vrijheid vond. De katholieke, sterk op Portugal georienteerde stadsbevolking, verwelkomde de bezoekers als mede-Europeanen terwijl ook de vissers van de oeroude stam van de Ramponkars, die langs de stranden wonen, de reizigers hartelijk opnamen. Zij namen geen aanstoot aan het vrije gedrag van de jonge westerlingen. Integendeel, ze verhuurden hutten en huizen, begonnen restaurantjes en winkels, en zo ontstond er een hechte band. Veel reizigers bouwden zelf hutjes in het bos of bivakkeerden gewoon in de openlucht op het strand.

In de loop van de jaren zeventig ontwikkelde Goa zich tot het trefpunt van een culturele avantgarde van freaks en wereldreizigers. Onder de palmen ontstond een reeks van dorpen met een nieuwe cultuur, waar op alle mogelijke manieren geëxperimenteerd werd, dus ook met entheogene middelen. Goa raakte bekend als een ideale plaats om een tijdje te vertoeven, geestverwanten te ontmoeten en de laatste nieuwtjes van vrienden over de hele wereld te horen. Een vaste kern van een paar honderd bewoners trotseerden ‘s zomers de moessonregens, maar ‘s winters verbleven hier vele duizenden voor korte of langere tijd. Er ontstond een levendige markt in de meest exotische spullen van heinde en verre.

Tot ver in de jaren tachtig bleef Goa een bolwerk van de westerse subcultuur. Toen gebeurden er een aantal dingen die het paradijs bedierven: in India werd onder druk van de Verenigde Staten een nieuwe drugswetgeving van kracht waarin hashish en opium verboden werden. De politie in Goa ging de westerlingen als prooien zien die afgeperst konden worden en begon hun leven te vergallen met wegversperringen en huiszoekingen. Als ze stuf vonden, kon je je vrijkopen. Tegelijkertijd kwam er een enorme hoeveelheid heroine India binnen, afkomstig uit de Afghaanse oorlog.

Onder de westerse Indiagangers waren ook junkies, zodat de handel ook naar Goa kwam. In de loop der jaren raakte daardoor ook een aantal Goaanse jongeren verslaafd. De katholieke kerk gaf de westerlingen daarvan de schuld. Goa was de eerste plaats ter wereld waar op grote schaal techno-muziek werd gedraaid, tijdens vollemaansfeesten, gecombineerd met ecstasy. De geluiden van sitar en bongo werden vervangen door elektronisch geweld. De autoriteiten werden steeds lastiger en ten slotte werden alle feestelijk getinte bijeenkomsten door de corrupte politie bruut verstoord. Bovendien werden er door projectontwikkelaars steeds meer hotels gebouwd en al spoedig stroomden de toeristen met chartervliegtuigen binnen. Een ontwikkeling die het paradijs niet ten goede is gekomen.

Links

Goa-Trance Startkabel
Lonely Planet over Goa

Social Media

Reacties

bestaat er nog zoon plek of

bestaat er nog zoon plek of iets wat er op lijkt?

GOA - plek

als er nog zo'n plekken zijn heeft het geen zin om er heen te gaan want dan gebeurt er net hetzelfde...

Deze plek waar hij het over

Deze plek waar hij het over heeft bestaat nog steeds.
Goa is een deelstaat van India.

GOA <3

GOA <3

Nog steeds goed te doen in GOA

Natuurlijk haalt deze tijd het niet in GOA als in de jaren 70, maar als je die tijd niet hebt meegemaakt, wat mis je dan?

Omgeving Callangute is hoofdzakelijk charter toeristen, daar moet je dus niet zijn.
Ga na Anjuna en Arambol, daar vind je zowel sommige ouwe hippies en vooral de nieuwe hippies.
Ben je nooit in India geweest? Dan is GOA heel mooi om te wennen aan de cultuur, velen zeggen dat GOA niks met India te maken heeft, maar ga je de eerste keer naar Calcutta, dan geef ik je op een briefje dat je na 3 dagen weer terug naar huis in het vliegtuig zit....huilend.

Ben 3x geweest en GOA heeft mijn hart gestolen!

Nu voorbereiden op een lange reis dwars door India.