Heroine

10- HEROINE (Horse, smack)

Over heroïne kunnen we kort zijn: niet mee experimenteren !! Wie psychonautische avonturen wil beleven en entheogene ervaringen wil opdoen, laat heroine en aanverwante drugs als morfine, links liggen. Heroïne is een verslavend middel en het is buitengewoon moeilijk om die verslaving weer kwijt te raken; dat weten we allemaal. Heroïne brengt gebruikers en hun omgeving in grote problemen.

Heroïne wordt gesnoven, gerookt en in een later stadium gespoten. Het geeft de gebruiker een gevoel van veiligheid, warmte, geluk, zekerheid en gebrogenheid. Bij een hoge dosis verkeert de gebruiker in een staat die het midden houdt tussen droom en trance, als in een halfslaap. Heroïne is een middel van stoere jongens die gaan gebruiken omdat ze niet willen onderdoen voor andere binken. Meisjes en vrouwen raken vrijwel alleen maar verslaafd omdat ze mee gaan doen met een jongen of man op wie ze verliefd zijn.

Veel jongens en mannen voelen zich aangetrokken tot "gevaarlijk leven". Ze houden, al is het maar vanuit de verte, van snelle auto’s, vechtsporten, wapens en wat daarbij hoort. Ze gedragen zich tough, maar voelen zich eigenlijk onzeker, wat ze maskeren door een stoere houding. Horse is een risico; daarom is het voor sommige een uitdaging om er mee kennis te maken.

Niemand begint meteen de eerste keer met heroïne te spuiten. Altijd begint het met snuiven of roken in gezelschap van anderen die al gebruiken, bijvoorbeeld na een nacht met veel cocaïne. Een groepje heeft een paar gram coke gesnoven. Aan het eind van de nacht zijn ze opgefokt. Iemand heeft horse bij zich, dat ze roken om weer kalm te worden. Dat bevalt zo goed dat ze de volgende keer aan het eind van een "speedy nacht" weer horse gebruiken. Het lijkt ongevaarlijk, en omdat het lekker was doen ze het nog een keer. Maar drie of vier keer heroïne gebruiken, betekend veelal het begin van een verlaving. Eenmaal verslaafd gaan veel gebruikers spuiten om een groter effect te bereiken.

Iedere beginnende gebruiker denkt dat hij ermee zal stoppen zodra hij het genoeg vindt. Iedere nieuwe gebruiker denkt dat hij sterker is dan de drug. Dat is nu precies het gevoel dat heroïne veroorzaakt. Daarom gaat iedere nieuwe gebruiker voor de bijl. Een beginned gebruiker verzuchtte eens; "Wat jammer dat zoiets lekkers zo verslavend is." Hij is er nooit meer vanaf gekomen...

Heroïne geeft, volgens de gebruikers, een euforisch, triomfantelijk gevoel van tevredenheid, welbehagen, warmte en veiligheid. De gebruiker onder invloed vertoeft in een binnenwereld die hij zo prettig vindt dat hij de buitenwereld niet meer nodig heeft. Hij voelt geen kou, pijn, honger of ziekte. Armoede, ongelukkigheid en verdriet zijn verdwenen als sneeuw voor de zon. De junk leeft tijdelijk in zijn eigen gedroomde wereld. De heroïne geeft hem het gevoel dat al zijn wensen in vervulling zijn gegaan en dat hij heeft gevonden waarnaar hij altijd op zoek is geweest.

De heroïne maakt hem zo zeker van zichzelf dat hij zich, op wat voor een manier dan ook, altijd weer weet te verzekeren van een volgende portie dope, desnoods door geld te stelen van familie of vrienden. Als hij afkickverschijnselen heeft, is hij extra gedreven om zijn dope binnen te krijgen. Een verslaafde leeft alleen maar voor de dope en verder heeft hij volslagen lak aan de wereld en de mensen om hem heen. Heroïne is dus een bewustzijnsvernauwend middel.

De ontwenningsverschijnselen zijn buitengewoon onaangenaam; je moet kotsen, je hebt pijn in je spieren en gewrichten, je rilt van de koorts en klappert van de kou (cold turkey). Je voelt je doodziek en verrot en verandert in een jammerend hoopje ellende. Dat duurt drie dagen, tot de laatste dope uit je lichaam verdwenen is. Dan ben je clean, maar nu begint de strijd tegen de aandrangom opnieuw te gaan gebruiken. Dat kan wel een jaar of langer duren. Afkicken is pijn lijden; clean zijn is vechten tegen de verleiding.

Een humane behandeling van drugsverslaafden via vrijwillige afkickprogramma’s en hulpprogramma’s is, hoewel goed bedoeld, zinloos. Junkies zullen natuurlijk doen of ze er gebruik van maken omdat ze alles doen om te kunnen blijven gebruiken. Maar het drugsprobleem zal er niet door verminderen.

Repressieve maatregelen, zoals sommige politici en poltieke partijen dat willen, strafkampen, zware gevangenisstraffen, een streng gevangenisregime, korting op uitkeringen, strenge controles van de sociale diensten, verplicht afkicken et cetera zijn ook geen oplossing en spelen alleen maar de gnuivende internationale drugsmafia in de kaart. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat door strengere maatregelen, het gebruik gaat stijgen; dat weet inmiddels iedere drugsdeskundige. Het risico wordt groter; het gebruik wordt aantrekkelijker.

Verplicht afkicken werkt ook niet. Het gevolg is dat het gebruik in het verborgene zal plaatsvinden en nog spannender wordt. Afkicken is niet zo moeilijk, als de gebruiker het maar zelf wil. Hij moet niet alleen bereid zijn om drie dagen pijn te lijden, maar hij moet ook afscheid nemen van een wereld waarin hij thuis is, en waarin hij, als hij gebruik heeft, zich lekker voelt. Om dat te kunnen opgeven moet er iets voor hem tegenover kunnen staan. Enerzijds het besef; ik ga eraan als ik ermee doorga. Maar er moet ook een alternatief zijn; de gebruiker moet uitzicht hebben op een nieuw bestaan, anders is het voor hem zinloos om te stoppen.

Het is niet toevallig dat, op hetzelfde moment dat de jeugdwerkeloosheid in Europa schrikbarend stijgt en er geen oplossing voor dat groeiende maatschappelijke probleem in zicht is, tegelijkertijd in heel Europa volop goedkope heroïne van goede kwaliteit op de markt komt. De drugsmafia weet wel wat zij doet, alleen de politici weten het niet. De enige manier om de drugsmafia te bestrijden is door het spul goedkoper aan te bieden dan de handelaren, waardoor dezen failliet gaan. Wanneer heroïne, morfine, opium en hun derivaten goedkoop verstrekt zouden worden, hoeft dat nog niet te betekenen dat die middelen in elke apotheek op de hoek van de straat te koop zullen zijn.

Er zijn maar heel weinig verkooppunten nodig. Als het spul daar werkelijk goedkoper is dan ergens anders, zo’n plek goed bereikbaar is en de cliënten er efficient geholpen worden, zullen heroïnegebruikers er alles voor over hebben om daar hun dope te kopen. Daarmee zou de misdaad buiten spel kunnen worden gezet. Er zou geen straatroof meer door junkies worden gepleegd en smokkelen en verhandelen van harddrugs zou niet langer winstgevend meer zijn. De aangepaste junkies zouden thuis te vinden zijn, veilig en warm naast de snorrende kachel terwijl ze in het donker bij een kaarsje luisteren naar hun lievelingsmuziek, steeds dezelfde krassende oude plaat, want voor een junk staat de tijd stil.

Heroïneverslaafden gaan vaak pas naar bed wanneer andere mensen opstaan, maar als ze niet meer uit stelen hoeven te gaan en altijd voldoende dope ter beschikking ter beschikking hebben, zijn ze niemand tot last. Het liefst willen ze totaal met rust gelaten worden. Het is een misverstand te denken dat heroïne ongezond is. Wie er goed bij eet en vitamines inneemt en zorgt voor schone naalden, kan er oud mee worden. Daar zijn genoeg voorbeelden van. Talloze bekende artiesten en kunstenaars hebben smack gebruikt. Zij kunnen zich dat veroorloven, omdat ze geld en status hebben, en als ze in problemen komen ook beschikken over de connecties die hen kunnen helpen of beschermen.

De Rolling Stones hebben reclame gemaakt voor brown sugar, zoals heroïne in de Verenigde Staten wordt genoemd. Maar heel veel andere muzikanten zijn verlsaafd gestorven; Charlie Parker, Edith Piaf, Billy Holiday, Jim Morrison om er maar een paar te noemen. Er bestaan ook weekendgebruikers, die in staat zijn hun gebruik tot het weekend te reduceren. Het gevaar is dat ze problemen kunnen krijgen als er iets mis gaat in hun bestaan of in de aanvoer van hun dope. Er zijn ook gebruikers waarvan je nooit zou vermoeden dat ze junkie zijn. Hoge ambtenaren, mensen met internationale carrieres die ooit junk zijn geweest en nu minimale hoeveelheden gebruiken om zich goed te voelen en te kunnen functioneren.

Wie zijn lot in eigen hand wil houden, wil niets met heroïne en andere verslavende middelen te maken hebben. De junk heeft immers de macht over zichzelf aan anderen gegeven. Hij zit aan zijn aanvoerlijnen vast als een marionet aan zijn touwtjes en doet wat er van hem verwacht wordt. Zijn opdracht is dagelijk een paar honderd, wekelijks een paar duizend gulden bij elkaar te schooien, die in de portefeuille van de dealer verdwijnen, die vervolgens weer een groot deel kwijtraakt aan de tussenhandelaar, die het op zijn beurt van de importeur heeft verkocht, die zijn winst met de smokkelaars moet delen, die het weer van de fabrikant hebben, die het van de afnemer heeft, die de papavers van de boeren koopt en dragers heeft betaald. Bovendien moeten er onderweg nog her en der politie- en douane-ambtenaren omgekocht worden. Al dat geld is gedisconteerd in de prijs die een junk op straat betaald.

Er wordt door de opsporingsambtenaren heel veel heroïne gevonden, maar nog veel meer wordt niet gevonden. De gevangenissen puilen uit van de drugs-delinquenten, maar ook de straten zijn er vol van. Stel, heroïne zou, voor wie het wil gebruiken, goedkoper verstrekt worden dan de drugsmafia het kan aanbieden. Komen er dan veel junkies bij ? En als dat zo is, zou dat zo erg zijn ? Ze hoeven niet langer uit stelen te gaan om aan dope te kunnen komen als die goedkoper verkrijgbaar is. Dus kunnen ze min of meer "normale" levens leiden. Er zijn nu ook allerlei mensen die methadon krijgen en een normaal maatschappelijk bestaan hebben. Waarom mag methadon wel en heroïne niet ? Dat is onduidelijk. Methadon is van mindere kwaliteit dan heroïne, maar het is wel rustgevend, kalmerend en pijnstillend, en ook verslavend. Wie methadon krijgt, kan niet meer zonder.

Methadon is door de Duitsers in de oorlog uitgevonden als een verdovingsmiddel dat op het slagveld gebruikt werd. Tegenwoordig wordt het over de hele wereld gebruikt als een surrogaat voor heroïne. Er wordt dus door de farmaceutische industrie aan de verslaafden goed verdiend. Maar die willen zelf het liefst heroïne gebruiken, want dat vinden ze lekkerder. En dus grijpt de internationale drugsmafia haar kans.